Kêst 82: Yntsjinjen fan wetjouwingsfoarstellen; inisjatyf
- Wetsútstellen kinne yntsjinne wurde troch of fanwegen de Kening en troch de Twadde Keamer fan ’e Steaten-Generaal.
- Wetsútstellen dêr’t behanneling troch de Steaten-Generaal yn in mienskiplike gearkomste foar foarskreaun is, kinne yntsjinne wurde troch of fanwegen de Kening en, foarsafier’t de oanbelangjende kêsten fan haadstik 2 dat talitte, troch de mienskiplike gearkomste.
- Wetsútstellen, yn te tsjinjen troch respektivelik de Twadde Keamer of de mienskiplike gearkomste, wurde troch ien of mear leden by har yn behanneling brocht.
Ferklearring
Tink derom: allinnich de Nederlânsktalige ferzje fan de Grûnwet jildt.
Wetjouwingsfoarstellen kinne yntsjinne wurde troch de regearing en troch de Twadde Keamer. Dat lêste wurdt it rjocht fan inisjatyf neamd.
It rjocht fan inisjatyf wurdt sa regele dat ien of mear leden fan 'e Twadde Keamer, de inisjatyfnimmers, in wetjouwingsfoarstel oan 'e Twadde Keamer foarlizze foar behanneling. Dit wurdt 'it foarlizzen fan in wetsfoarstel oan 'e Twadde Keamer' neamd. De Twadde Keamer behannelet it wetjouwingsfoarstel yn oanwêzigens fan 'e regearing. De inisjatyfnimmer of inisjatyfnimmers ferdigenje it foarstel. De Twadde Keamer beslút dan oft it foarstel yntsjinne wurdt. As dit besletten wurdt, stjoert de Twadde Keamer it wetjouwingsfoarstel nei de Senaat (artikel 85).
Ferskate artikels yn 'e paragraaf oer de Kening neame wetjouwing wêrfoar behanneling yn mienskiplike sitting ferplicht is. Ek yn dat gefal jildt it rjocht fan inisjatyf, útsein as dat artikel stelt dat sa'n wetjouwingsfoarstel allinich troch de regearing (út namme fan 'e Kening) yntsjinne wurde kin. In foarbyld hjirfan is artikel 29.
De Senaat hat gjin rjocht fan inisjatyf.