Kêst 15: Berôving fan frijheid
- Bûten de by of út krêft fan ’e wet fêststelde gefallen mei nimmen de frijheid ûntnommen wurde.
- Hy wa’t oars as op rjochterlik befel de frijheid ûntnommen is, kin de rjochter om syn ynfrijheidstelling fersykje. Hy wurdt yn dat gefal troch de rjochter heard binnen in by de wet fêst te stellen termyn. De rjochter hjit de direkte ynfrijheidstelling as er de frijheidsûntnimming as ûnrjochtmjittich ornearret.
- De berjochting fan dyjinge dy’t mei it each dêrop de frijheid ûntnommen is, is binnen in reedlike termyn.
- Hy dy’t rjochtmjittich de frijheid ûntnommen is, kin beheind wurde yn it útoefenjen fan grûnrjochten foar safier’t dit him net ferneart mei de frijheidsûntnimming.
Ferklearring
Tink derom: allinnich de Nederlânsktalige ferzje fan de Grûnwet jildt.
Artikel 15 regelet frijheidsberôving. Nimmen mei finzen set wurde, útsein yn de gefallen dy't yn 'e wet oanjûn binne.
Elkenien dy't net op befel fan in rjochter finzen set is, kin de rjochter freegje om frijlitten te wurden. De rjochter moat de petysjonaris binnen in yn 'e wet fêststelde perioade hearre. De rjochter sil de petysjonaris fuortendaliks frijlitte as hy fynt dat de petysjonaris ûnrjochtmjittich fêsthâlden is, bygelyks yn it gefal fan in ûnevenredich lange perioade fan foararrest.
Yn prinsipe jilde fûnemintele rjochten ek foar finzenen, lykas de fertroulikens fan korrespondinsje. Dochs kinne dizze fûnemintele rjochten beheind wurde as it nedich is. Bygelyks kin besletten wurde dat de finzenisdirekteur de post fan finzenen lêst.